διαολε τι σκατα παιχνιδια μου παιζεις?

οκ -εκλογικευω και να παει να γαμηθει

χρονος-σκαρτες 9[ξυπνησα στις 5 απο ενα γαμιολικο κουνουπι και πινω το 2 καφε μου]

τοπος-βρισκομαι παλι στο κελι μου[γυρισα χθες το βραδυ απο τις διακοπες των διακοπων μου]

μουσικη-[εχω παλι τη σιντιερα σχεδον οκ και ακουω voice of the woods και το ep τους  

the journey που το ειχα κατεβασει πριν κανα μηνα λιγω πριν φυγω]

λοιπον ολα στη θεση τους -το αρνι στη κοιλια μου και τα κουφοντινακια στη ψυρου

στο υπουργειο οικονομικων  2 γουρουνοκεφαλες  1 ζευγαρι υπερβαρων σοσιαλιστων

και στη θαλασσα ενας καραφλας με μια πυρογα  με τρεντι μοκασινια μας φερνει το γελιο

γελα τραβα κουπι κολυμπα πνιξου  μα γελα η θαλασσα ηταν γαλαζια και τωρα πρασινη

και τα σκυλοψαρα και οι καρχαριες ολα τα αλλεθουν τα πολτοποιουν-τιποτα βαρεθηκα να βγαζω νοημα

γελα ρεεεεεεεεε

μα για δες ανοιξα τα πατζουρια και το δωματιο πλημμυρισε φως

και το φως δεν με ενοχλει πια-το αποζητω πια

ενα λευκο φως  σαν ακτινογραφια   μαυρισμενων πνευμωνων απο την πισσα

το φως δεν με ενοχλει πια

φιλε τιποτα και ποτε και παντοτε ετσι θα ναι

εσυ και οι στιγμες σου

χωρις νοηματα σκοπους και

το βουλωνω τωρα

το φως….

να απολαυσω

[αυτη πρεπει να ειναι η σωστη σειρα των κομματιων-το rip ειναι απο

βινυλιο στα 320bitrate-το αλιευσα απο το net http://excretemusic.blogspot.com/2009_03_01_archive.html

 ο τυπος  απο τον οποιο το κατεβασα

λεει για καποιο μπλεξιμο με τα κομματια-μαλλον ομως δε το ξορκισε το κακο-

εχει 7 κομματια γιατι το ''ΤΙΜΕ'' το εχει περασει απο 2 φορες σαν 5 και σαν6 -αν σουταρεις ενα απο τα 2

εισαι οκ και ο επομενως που θα μπει στο κοπο  να το μοιρασει ελπιζω να μην πει οτι συνεχισα το μπαχαλο-

νομιζω αξιζει το μπλεξιμο-στα πληκτρα ο Βασιλης Γκινος που επαιξε στις Μουσικες Ταξιαρχιες

του Πανουση]

1 – FLICKERING LIGHT

2 – IT’S SO UNREAL

3 – FLOWERS

4 – SUFFERING OF TOMORROW

5 – TIME

6 – YEARS BEYOND

A) – MAYBE

B) – FACE OF THE MOON

C) – ROUND YOUR GRAVE

http://www.mediafire.com/download.php?lomkhn2zjji

γινεται να νιωθω σκατα χωρις πραγματικα να ειμαι?

απο την αλλη μπορω να ειμαι σκατα χωρις να το νιωθω?

εχω πηξει στα σκατα το λοιπον για ειμαι μερος τους?

αν νιωθω σκατα χωρις να ειμαι ειμαι υποκειμενικα σκατα αλλα σκατα

αν ειμαι σκατα τοσο που εχω παθει ανοσια αναισθησια κτλ ειμαι σκατα στο τετραγωνο

μηπως θελω να ειμαι σκατα?

μηπως δεν ξερω να ζω χωρις να ειμαι σκατα?

και τελικα επειδη ειμαι σκατα  ειναι λογικο να νιωθω και ετσι?

αλλιως νιωθω σκατα και καταληγω να ειμαι στο τελος?

αρχιζω να σκεφτομαι τι σκατα γραφω τοση ωρα

μακαρι να ηξερα

μια μπαλαντα στα σκατα ας πουμε

τα μεσα σκατα τα εξω σκατα

τα σκατα παντου και παντοτε

φατε σκατα αγοραστε πουληστε

ρε με τα σκατα σκαλωμα

σκατα

σκατα

σκατα

θελω να πιστευω μετα απο αυτο τον εξαγνισμο

να γυρισει το γαμημενο χαρτι  στο ποκερ

σκατα

http://www.youtube.com/watch?v=uoymeUu_FJY

http://www.youtube.com/watch?v=nv5F9P-fAV8

http://www.youtube.com/watch?v=cetAxI22zaI

http://www.youtube.com/watch?v=be0Qwfmf_Cs

το μαρκετινγκ προτεινε λιφτινγκ

η ιδια παρασταση  βαριετε με αλλαγμενα σκηνικα και σαλτιμπαγκους

οι μονομαχοι και τα θερια αλλαζουν ρολους -μασκες και ψυχες

η τσονταφον ανακυκλωνει κινητα και επαναφορτιζει μνημες

ετσι ουτε γατα ουτε ζημια μεχρι το επομενο βελτιωμενο τσιπακι

και ο γιωρικας τον κωστικα στις δημοσκοπησεις

φακινγκ- αρ γιου τοκινγκ του μι ?

μη μου τους κυκλους ταρατε

αυτολαβωνομαι με κολπα καρατε

———————————————–

το υποψιαζομαι πως αν δεν δρασω

ολα θα γινουν παλι και ξανα χωρις εμενα

η βεβαιοτητα  σου μου προκαλει  λοξυγκα

ετσι απο το ταρακουνημα θυμαμαι

 το συμφερον και  την ιδιοτελεια

και  τις ιμπεριαλιστικες ορεξεις για χειροδικια

η επιστημονικη σου υπεροχη ,αερια και

χειρουργικες επεμβασεις  για αποκατασταση της δημοκρατιας

 και το χειροτερο ολων ελπιδα και εξωστρεφεια

μηπως να εξωκοινοβουλευτικη αριστερα

μηπως οικολογια ?

μα αυτοι ειναι πτωματοφαγοι και σκουπιδοφαγοι

αεροσακοι που συγκρατουν τους ”διαφορετικους”

σωσμενους αμολυντους και”ηθικα ”νικητες

—————————————————-

παλευεις  να ζησεις-μετα να ζησεις καλα

σου ειπαν η γνωση το παν-ομως η επιγνωση φερνει την απογνωση

και αυτη το τιποτα [χαιρω πολυ νικολας]

ολα ειναι ομοιοματα της φυσης και των νομων της

των αδικων των ελιτιστικων και ρατσιστικων

ολα πρεπει να σαπισουν να καουν και να ξαναγεννηθουν

απο τις σταχτες τους

ενα χαπι end ? ολα μοιραια και χαμενα?

————————————————–

χμμμμ  αχα ….δεν… τοτε….οχι….σκατα

ο σωζων εαυτων σωθητω brother

αυτο σου δινει το δικαιωμα της αρνησιδηκιας

και της οπλοκατοχης

οξω και μακρυα απο το καλυβι μου

καθε μερα ”φευγω” μα μην τολμησεις ουτε για μια στιγμη

να πλησιασεις

ειμαι το δακτυλο και η σκανδαλη

ειμαι η αποχη και η αποχη

ψαρευω με το καλαμι μου στην λακουβα του δρομου

γραφικος και ανιατος

επικυρηγμενος απο τον ιδιο μου τον εαυτο

μην με κανεις να λαθεψω στο σημαδι

καθε χαραμα κοιμαμαι σαν βραχος-η τεχνη της αποβλακωσης μπορει να προσθετει

ενα  ακομα κρικο στην αλυσιδα του καταδικου ομως παραλληλα σε εξουθενωνει

σε ριχνει νοκ αουτ σε ξεφορτιζει σου τηγανιζει τα περισσοτερα φαια κυτταρα

και σε ξεβραζει ναυαγισμενο αλλα ζωντανο στην ακτη της ληθης-

σημερα κατι δεν πηγε καλα στο ανακατεμα των συστατικων του μαγικου φιλτρου

και ξυπνησα με μια διαυγεια και μια δυναμικη αλλοκοτη και αδυσωπητα αναρχη-

ο μπανταρισμενος ανεμιστηρας ετριζε και αγκομαχουσε στην προσπαθεια του να επιτελεσει

το εργο του-αυτον ειδα πρωτο αυτος την πληρωσε με μια καλοζυγισμενη κλωτσια στον

ετοιμορροπο κορμο του-ο  ενοχλητικος θορυβος σταματησε -για να ξαναρχισε και παλι -

αυτη τη φορα μια αλλη μανιβελα μου χαλουσε τη διαθεση-το μυαλο μου εδινε σημεια ζωης

προσπαθουσε να με βγαλει απο την κατακομβη μου και τον υγρο μου ταφο-η μνημη η θεληση

σαν ακτινα φωτος τρυπωσε στο πηχτο ερεβος  σαν συναισθημα σαν επιθυμια

με επανεφερε στο σωμα μου στο χωρο και στο χρονο

Αρχισα να ανασυνθετω το ονειρο που ειχα δει-ηταν ενα κολαζ της στρατιωτικης μου θητειας

σε μια αντιδιαστολη πως θα ηταν  αν γινοταν τωρα  φιλτραρισμενη απο ενα μονοστηλο

που τυχαια ξαναθυμηθηκα χθες απο αυτα που ειχα καβατζωσει στο ντοσιε με τις μικρες ιστοριες

ανωνυμων ανθρωπων-ενας τυπακος ειχε παει να παρει αναβολη λογω ψυχολογικων προβληματων

εξεαστηκε απο τους γιατρους μαζι με αλλους επιδοξους ”ελλατωματικους” εγκριθηκε η αιτηση του αλλα

”ξεχασε ”να γυρισει με το τζιπ πισω στο στρατοπαιδο μαζι με τους αλλους-τ

ο βραδυ εμφανιστηκε ξαφνικα εξω απο την πυλη του στρατοπαιδου -οι φανταροι οταν τον ειδαν

προσπαθησαν να τον πεισουν να τους ακολουθησει αφου το θεμα ηταν διαδικαστικο -

εκεινος τους κοιταξε και εξαφανιστηκε παλι-το επομενο πρωι το  αψυχο σωματου ανασυρθηκε απο τις ραγες του τραινου-

μαλλον ηθελε αναβολη γενικοτερου περιεχομενου-μαλλον ηθελα να ανηκω καπου ακομα και στο λοχο του εξωαποδω-

   Θλιβερη ιστορια και η μεταφραση μου αθλια αλλα δημιουργεις με αυτα που εχεις και κυριως με αυτα που βρισκεις-

βεβαια ο μηχανισμος που τον πονο τον μετατρεπει σε πονημα χρειαζεται κινηση και οχι οκνηρια αλλιως με

τον καιρο  το μονο που βρισκεις    ειναι σε μια φυλλαδα τον επικηδιο της χαμενης σου ζωης

ετσι παλι τιποτα δεν ειπα τιποτα δεν εγραψα και σαν μια κακη συνηθεια ξαναγυρνω στο κωμα μου

που  απλα σαν μια αναλαμπη διεκοψα και που η νοσοκομα που με περιποιειται

της φανηκε πως για μια και μοναδικη στιγμη κουνησα το κεφαλι

τοτε στα χοντρα τα ζορια μπορεις να βρεις ενα καταφυγιο

καπου στο συμπαντικο γιγνεσθαι -το εγω μου εδινε την εντολη

να τερματισω-ετσι με καποιο τροπο το αφησα να χτυπιεται

με τους λογικους συνειρμους τις τραυματικες εμπειριες

το δυσοιωνο μελλοντολογικο δελτιο καιρου και συνεχισα να ζω

χωρις υποκειμενικη σταθερα -χαθηκα στο ολο και ποσο

περασε κανα 2μηνο?η ενταση κοπασε οι φωνες σταματησαν

η αυτοκαταστροφη αναβληθηκε-ενα ειδος ναρκης με μοναδικη τροφη

τη μουσικη τις ταινιες και τα αθλητικα οργανωσα τη ζωη μου με βαση

τι θα εβλεπα τι θα ακουγα και ποτε-ετσι ξεγελασα τον τρομο το κενο και την

ματαιοτητα-μια παραλληλη πραγματικοτητα που σου ζηταει να καταναλωνεις

και οχι να καταναλωνεσαι-να ζεις χωρις να υπαρχεις -ενα ειδος λωβοτομης

που ομως εχεις την δυνατοτητα να επανορθωσεις οτι χαλασες ετσι η αφασια

γινεται ξανα φαση οταν αυτη ξεπερασει τον σκοπελο

οταν η σκοτεινη πλευρα του φεγγαριου σου κανει τον κυκλο της

οι περισσοτεροι ανθωποι γυριζουν γυρω απο τον κοσμο

εγω γυριζω γυρω απο τον εαυτο μου ετσι δεν ειναι τυχαιο

που δεν συναντιομαστε ποτε-

μεσα ιουλιου λοιπον με 40 βαθμους στην αθηνα

και δεν υπαρχει λογος να δυσανασχετω

ημουν στο τιποτα και τωρα ειμαι στο κατι

μεχρι ”κατι” να αρχισει παλι να στραβωνει……

ουτε το ειδωλο μου μητε την σκια μου

σαν να ξεπηδησα απο μια ρωγμη του χρονου

σαν το μπαλακι του πινγκ πονγκ  καρφωνω

τον τρομο μου στο χωρο με μια αισθηση

αηδιας και ματαιοπονιας χανω το μετρημα

λαθευω στο σκορ

ποιος κερατας μας ξερασε σε τουτο το αλισβεριση

αμφιβολιων?

ποια πορνη μπολιασε  στα σωθικα της την πιθανοτητα

με την ηλιθιοτητα και σαν ελπιδα μας εσμπρωξε να δουμε

την μεγαλομανια του κενου?

δεν παω πουθενα δεν γινομαι κανενας

θα πνιγω μεσα στα κοπρανα μου και την λυσσα μου

δεν παω πουθενα δεν γινομαι κανενας

θα σκασω  ενα δειλι σαν ενα μαυρο μπαλονι στον ουρανο

γεματο μισος  και μοχθηροτητα

δεν παω πουθενα δεν γινομαι κανενας

δεν αλλαξα τον κοσμο τους

δεν αλλαξα τον μικροκοσμο μου

η εσχατη μου προδοσια

εκατσα να τους κοιτω να ζουν

εκατσα να με κοιτω να πεθαινω

ικανος μεχρι το τελος να γλυτωσω

και να λυτρωθω

μπα δεν….

παω πουθενα δεν γινομαι κανενας

-να λογαριαστουμε αλλα μαλλον ευχη θα ηταν παρα καταρα

αν δεν μπορουσαμε

-φουλ επιθεση απο την αρχη λοιπον-δεν ειμαστε εχθροι ομως

-δεν πιστευω τιποτα απο οτι σκεφτεσαι και λες αφου

αλλα κανεις με τις πραξεις σου

-ποτε δεν με υποστηριξες αλλα σου δινω ενα δικιο

μεχρι το αναθεμα ομως υπαρχει αποσταση

-οση σχεση εχουν ”τα καρυδια” με την καρυδια

και η ψυχα τους με την ψυχη

-αψογα – ο καβαληρης ειναι δειλος μου λες

το αλογο ειναι ενα ψοφημι σου σιγονταρω

και ενω προσπαθεις να με ριξεις εγω να σε κουμανταρω

τα εμποδια γινονται πιο ψηλα γιατι εμεις πεφτουμε πιο χαμηλα

-σοφιστιες και δικολαβιστικες δικαιολογιες -τα μετρησες καλα

ειδες πως δεν εχεις  καλες ελπιδες και πουλας τρελα υπαρχουν αποδειξεις

βρες αλλο κοροιδο να σε πιστεψει

- ξερεις πως με το νομο των πιθανοτητων δεν ειμαι ουτε ο πρωτος

ουτε ο τελευταιος  αλλα ο εγωισμος μου δεν με αφηνει να οριοθετηθω

και να δεχτω οτι μου αναλογει

-βλεπω πως αποκτησαμε και τρισδιαστατη υποσταση τωρα

την ανικανοτητα σου την λες μοιραια εγω την λεω βλαμμενη

-οι φυσιολογικοι ανθρωποι μιλουν για να επικοινωνησουν

ενω εμεις τοποθετουμε τις λεξεις σαν ξεροχορτα τις ιδεες σαν την φλογα

περιμενοντας την φωτια να

μας καψει καθε προσπαθεια για ανακωχη

-οι φυσιολογικοι ανθρωποι σωστα το λες-τα υπαρξιακα τους

τα λυνουν τα κοβουν αν δεν λυνονται και προχωρουν μπροστα

εσυ εχεις μουλαρωσει και δεν πας ουτε μπροστα ουτε πισω

-ξεχνας κατι ομως εχουν εξασφαλισμενα τα νωτα τους το καστρο τους

ειναι προφυλαγμενο και ασχολουνται με τον εξωτερικο εχθρο

-νατο παλι φυγοπονεις- αυτοι εδωσαν μαχες παλεψαν προσπαθησαν και μοχθησαν

αλλα εσυ τους  απαξιεις και νομιζες πως ετσι θελικα θα  αραζες στο θρονο σου

που χρυσοστολιστος θα σε περιμενε να κυβερνησεις

ουτε για γελοτοποιος πλεον δεν κανεις σε βαρεθηκαν ολοι

-μαλιστα ενταξει ξεσπασες με ξεγυμνωσες ο βασιλιας ειναι γυμνος

αν στο ατομικο βασιλιο του ο καθενας ειχε τετοιους συμβουλους σαν την αφεντια σου

αντιλαμβανεσαι πως ο κοσμος θα ηταν μια τεραστια πυρκαγια

ενα παρτυ απο αφηνιασμενους πυρομανεις

που δεν θα αφηναν τιποτα ορθιο στο διαβα τους

-εσπασες ολους τους καθρεφτες γιατι δεν αντεχες να αντικρυζεις αυτο που εγινες

ομως οι σκεψεις σαν ερινυες σου πελεκανε το κεφαλι και προσπαθεις να τις εξευμενισεις

ματαια ομως

-νομιζω πως ξερω τι θα πεις  μετα μην το πεις αρκετα

-διαλογο δεν ηθελες?αλλα και αυτο ψεμα ειναι-τουλαχιστον για καποιον που θα σε εβλεπε

στο δρομο αλλα πλεον δεν βγαινεις καθολου απο την τρυπα σου,παντως  αν σε εβλεπε

θα παρατηρουσε καποιον να μονολογει φωναχτα-για τα σιδερα θα σκεφτοταν με μια αισθηση λυπης

και αποστροφης

-σκασε βουλωσε το δεν ειναι ετσι δεν ηθελα να ειναι ετσι δεν ρε νικολα

-κλαψε σαν το σκυλι δεν θα σε λυπηθει κανεις μοναχα αυτο σου μενει

να φυγεις ορθιος και οχι σκυφτος ρε νικολα

-μα ειμαι στην απολυτη απομονωση σε ποιον θα κανω καλη  η’ κακη εντυπωση?

-στα σκουλικια φιλαρακο ειναι καλοφαγαδες τα σκουλικια

[ετσι κι αλλιως θα ειχα την τελευταια λεξη-καταλαβα
πως με τις σκεψεις μου δεν θα κερδιζα τιποτα πουλησα την ψυχη μου
-ενταξει οση μου ειχε απομεινει για λιγη ηρεμια -το υποκαταστατο της ειρηνης-

μην ρωτας σε ποιον -η αναισθησια μου  σαν  απο μηχανης θεος
εβαλε σε λειτουργια την βαθια ψυξη ο παγωμενος ανθρωπος νικημενος αλλα ζωντανος κατεψυχθηκε
 περιμενοντας -παλι μην ρωτας τι- πιθανοτατα μια διακοπη ρευματος 
και εγω ''αυτος'' και τα μυστηρια να ξαναβγουν στην καταναλωση]

 οπως κι εσυ διαβαζεις

οσοι βολευτηκαν ας τους ενημερωσει καποιος

πως εχουν απλα περισοτερο χρονο

να διαλλεξουν ταφοπλακα

αχα εσυ παλευεις και αντιστεκεσαι

και επιμενεις

μαγκια σου

ετσι ειναι αν ετσι πιστευεις

οχι μωρο μου εδω δεν υπαρχουν

πραγματικοι ανθρωποι μοναχα υποψιες

σκιες και επιτηδευσεις

αλλα αυτο δεν ζηταγες?

μια γλυκια ιστορια

μεχρι να σε παρει ο υπνος

οι αναγκες η καθημερινοτητα

η μιζερια και η ανασφαλεια

μουσκευουν το μαξιλαρι σου

ολοι καμμενοι ολοι πυρομανεις

ολοι κοιτουν αγεροχα μπροστα

και δακρυζουν στα κρυφα  στο σκοταδι

μονοι αμετοχοι και κουρασμενοι

απο την αναμονη για μια καλυτερη ζωη

και στο τελος στραγγιζουν απο ονειρα

τους φταιει ο καιρος η τρυπα του οζοντος

και οι πολιτικοι που παλι ψεματα ξερνανε

ενα τελευταιο τσιγαρο ενα τελευταιο μπουκαλι

και μετα σβυσε τα φωτα κλεισε τη μουσικη

πετα μια τελευταια λεξη ετσι σαν μουτζουρα

σαν οργη σαν μια τελευταια αναλαμπη

κανεις δεν εχει ορεξη να σε λυπηθει

κανε το ιδιο και ξεχασου

αυριο μια καινουργια μερα

καινουργια κυτταρα

θα γεννηθουν ετοιμα να

ξαναδοκιμασουν

απονηρευτα ιδεαλιστικα

το λαβαρο να σηκωσουν ψηλα

τον ουρανο στις πλατες

ας δοκιμασουν να κρατησουν

φατε κουτοχορτο

ετσι κι αλλιως

παει κι αλλιως